* Trend – Linie trendu są liniami, które wyznaczają kierunek bieżącej tendencji. Dla trendów rosnących linię trendu wyznacza układ coraz wyższych minimów, które można połączyć prostą. Taką linię określa się również linią wsparcia, której przebicie może stanowić sygnał spowolnienia trendu lub jego odwrócenia. W przypadku trendu malejącego, wyznaczają go coraz niższe maksima cenowe i jest on linią oporu. Jej istotne naruszenie stanowi sygnał, że za chwilę może nastąpić odwrócenie trendu.

* Kanał – Poziomo lub pod pewnym kątem ustawiający się zygzak ruchu cen. Jego cechą charakterystyczną jest to, że zmiany cen zawierają się regularnie między równoległymi do siebie liniami wsparcia i oporu. Powstanie kanału oznacza wyczekiwanie nieuchronnej zmiany tendencji (niekoniecznie odwrócenie, może to być np. przyspieszenie wzrostu) – im dłuższy kanał, tym zmiana silniejsza i długotrwała.

* Trójkąty, kliny. Względnie najpewniejsze wskazanie daje trójkąt symetryczny. Charakteryzuje się on zbliżonym kątem nachylenia obu ramion w stosunku do osi poziomej. Jeśli krzywa kursu zacznie przebijać linię wsparcia lub oporu, nie długo nastąpi silna zmiana cen. Pójdą w górę jeśli przebicie nastąpi w tym samym kierunku, w dół, jeśli przekroczona zostanie linia wsparcia. Informacje te jednak muszą być potwierdzone odpowiednimi tendencjami w poziomie obrotów. W pierwszym przypadku muszą rosnąć, w drugim maleć. Interesującym jest, że taki sam trójkąt, tyle że zwrócony wierzchołkiem w przeciwną stronę, nie daje praktycznie żadnych wartościowych wskazań. Interesującą natomiast odmianą jest trójkąt prostokątny. Charakteryzuje się on tym, że jeden z jego boków stanowi linię poziomą. Pokazuje on w dość czytelny sposób kierunek trendu. Jeśli jego poziomy bok jest jednocześnie linią oporu (czyli znajduje się u góry) – spodziewać należy się dużego przyspieszenia wzrostu kursu, jeśli pozioma linia jest u dołu – szybkiego spadku. Odmianą formacji trójkąta są kliny. Ich cechą charakterystyczną jest to, że oba ramiona trójkąta nachylone są w tym samym kierunku. Ciekawym jest to, że kierunek zwrotu klina (w górę czy w dół) jest odwrotny w stosunku do występującego trendu. W przypadku trendu zwyżkowego tłumaczy się to próbą zdyskontowania przez inwestorów części zysków powstałych dzięki hossie. Choć wówczas ceny spadają, to jednak fakt ten w krótkim czasie przyciąga nowych inwestorów Zachęceni obniżonymi cenami wchodzą na rynek, wywołując po pewnym czasie szybki wzrost kursów. Odwrotnie będzie się działo przy rynku zniżkującym. Wstrzymanie się ze sprzedażą w obawie przed poniesieniem strat powoduje przejściowe powstanie nadwyżki popytu nad podażą. Późniejsza jednak poprawa cen doprowadzi do całkowitej odmiany tej relacji. Mianowicie popyt początkowo jeszcze wzrośnie, u inwestorów powstanie obawa przed przegrzaniem koniunktury i ceny spadną.

* Głowa i ramiona. Uznaje się ją za jedną z najbardziej wiarygodnych wskazań zmiany trendu. Pojawienie się formacji oznacza moment przejścia trendu zwyżkującego w zniżkujący. W przypadku pojawienia się formacji symetrycznie odwróconej (głowa i ramiona w pozycji „nietoperza”) na rynku zniżkującym, fakt ten interpretować należy jako zmianę w kierunku rynku zwyżkującego.

* Wachlarz. Jest to pęk linii wychodzących z jednego punktu, które tworzą linie wsparcia (względnie oporu) dla kształtujących się w kolejnych okresach linii trendu. Oznacza to sytuację, kiedy w następujących po sobie okresach powstają odmienne trendy cenowe. Przy rynku zwyżkującym formacja ta sygnalizuje stopniowe osłabienie. Dawna linia wsparcia tego trendu staje się w tej formacji na krótki czas, linią oporu. Ostrzeżenia o zmianie przychodzą tu stopniowo. Przekroczenie linii pierwszej i drugiej jest poważnym sygnałem niebezpiecznego zwrotu trendu cenowego. Przekroczenie trzeciej linii zdecydowanie oznacza ukształtowanie się nowego niekorzystnego poziomu cen. Podobne rozumowanie należy zastosować w przypadku wachlarza występującego przy trendzie zniżkującym. Wówczas pojawienie się tej formacji oznacza poprawę trendu cenowego. Formację tę możemy znaleźć analizując tylko dość długie okresy. W krótkich odcinkach czasu można bowiem pomylić trend z przejściowymi fluktuacjami.

* Flagi, proporczyki. Są to krótkotrwałe (ok. miesiąca) wyłamania ze względnie spokojnych trendów zniżkujących lub zwyżkujących. Cechą charakterystyczną są tu dwie rzeczy: pierwsza – wychylające się z linii trendu drzewce (duży skok ceny), druga – przeciwne do kierunku trendu nachylenie krótkiego kanału zmienności kursów. Po ok. miesiącu ceny akcji wracają do poprzedniego trendu. Bardzo podobne do flag są tzw. proporczyki. Różnica polega jedynie na tym, że na drzewcu wisi nie pochylony prostokąt, a trójkątny proporzec. Interpretacja zachowań rynku – taka sama jak flagi.

* Spodek (spodek odwrócony). – hiperboliczny przebieg wzrostu (spadku) cen, zapowiada głęboką zmianę tendencji. Często spodek kończy się płaską, krótką platformą. Jest to przejściowe ustabilizowanie ceny, po którym następuje silny wzrost. Taka postać akcjogramu stanowi bardzo dobre wskazanie dla inwestora, ponieważ wie on, że spodziewany, gwałtowny ruch ceny jest bardzo blisko.

* Inne. Należą do nich m.in. formacja diamentu, trzech szczytów, potrójnego dnia, formacja „M” i „W’. Występują one jednak albo rzadko, albo ich prawidłowa identyfikacja nastręcza nieprofesjonaliście poważnych kłopotów.